10:51 07 Noyabr 2014
6533 dəfə oxunub
Çap versiyası

Gördüyümüz hər şeyin, eşitdiyimiz hər səsin adı var. Ad müraciət forması olmaqla yanaşı, həm də biri-birimizlə ünsiyyət vasitəsidir. Hər kəs, hər şey öz adı ilə çağırılanda o daha yaddaqalan olur, sözün hər mənasında. Ad yaddaşdır, ad həyatımızın sirri açılmayan kodlarından biridir. Bir ad bir nəslin davamıdır deyib aqillərimiz...

Sevincimizin adı müstəqil Azərbaycan olsa da, dərdlərimizin adını saymaqla bitməz. İrəvan, Dərbənd, Borçalı, Təbriz, Qarabağ. Bir zaman sinəsində sərhəd olmayan vətənimizin bağrının başında qövr eyləyən bu yaraları sağaltmağa illərin və nəsillərin gücü çatmadı. Davamız oldu zaman-zaman, dərmanımız yox. Əl tutduq əlimizi, danışdıq dilimizi kəsdi düşmənlərimiz. Yerdəki ah, nalə, qəm, ələm göylərin kərəmini kəsdi üstümüzdən. Bəndəlik eləyə bilmədik Yaradana. Sanki adımız gələndə göylər də ürpəndi bəşər kəlməsindən...

Ancaq onlar dərdlərinin sayını adları kimi əzbər bilirlər. Bir neçə il öncə Nizami RPİ-də  Xocalı faciəsinin ildönümünə həsr olunmuş tədbirlərin birində ona söz veriləndə bir xeyli susdu və danışa bilmədi. Gözündəki yaşı görməsinlər deyə başını aşağı dikib bunları dedi: “Atamı əlimdən alıb məni yetim qoyan düşməndən intiqam almaq üçün hər an döyüşə hazıram. İstəyirəm ki, bundan sonra atalar, analar ölməsin, uşaqlar yetim, kimsəsiz qalmasın”.

Onun bu fikirlərindən sonra sanki zala dərin bir sükut çökdü. Danışmaq istəyənlərin dilinə boğazlarındakı qəhər iri bir düyün vurdu. Kiminsə dillənməyə heyi qalmadı...

Haqqında maraqlandım. Dedilər ki, adı İsmayıldır. RPİ-nin Post-patrul Xidmətinin əməkdaşı, polis serjantıdır.  2009-cu ildən DİO-da xidmət edir.

Bu yaxınlarda təsadüfən rastlaşdıq və məni evlərinə, daha doğrusu, məskunlaşdıqları  Prezident Yanında Dövlət İdarəçilik Akademiyasının  yataqxanasına dəvət etdi. Yolüstü xidmətin necə getdiyini, bir çətinlik olub-olmamasını soruşdum.  Bir şəhid övladı kimi deyil, həm də gənc bir əməkdaş kimi ona göstərilən diqqət və qayğıdan razılığını, RPİ-nin Post-Patrul Xidmətinin komandiri, polis polkovnik-leytenantı Mehman Abışovun gənc əməkdaşlarla təcrübəsini bölüşdüyünü, vətəndaşlarla ünsiyyət zamanı onların etik-davranış kodeksinin tələblərinə uyğun olaraq münasibət qurmaları üçün əlindən gələni etdiyini bildirdi.  Azərbaycan Polisi adını daşıdığına görə qürur hissi keçirdiyinin sevincini bölüşdü mənimlə polis serjantı İsmayıl Məmmədov...

 Qapıda bizi anası Elmira xanım qarşıladı. Qadının gözləri dərdin içindəydi. Hönkürən baxışlarında bir ümidin az da olsa sezilən işığı vardı. Bir anlıq mənə elə gəldi ki, bütün xocalıların belə qəmgin, oxşar baxışları var.

Mən xocalılar barədə düşünəndə bir fikir həmişə başımda cövlan edir: Nə dərd onları unutdu, nə də onlar dərdin yaxasından geri itələdilər. Hələ faciədən öncə yaxalarını dərdə tanıdıb, ona simsar olmuşdu xocalılar...

Hal-əhval tutduqdan sonra keçən illərə qayıtmaq ağır olsa da xatırlamaq lazımdır deyəndə Elmira xanımın dərdin içində olan gözlərindən sanki çeşmə qaynadı:

“Ay bala, bizimçün hər il 1992, hər ay fevral ayıdır. Bax, havalar belə yağışlı, çiskinli olanda sümüklərimin donduğunu hiss edirəm. Ölənə kimi unutmaram o dəhşətləri.”

Bu illər ərzində göynəyini, nisgilini, yurd həsrətini bayatıya, laylaya çevirib övladlarının, sonra da nəvələrinin beşiyi başında nalə çəkib ömür gün yoldaşının, üç qardaşının, itkin düşən yaxınlarının ağrısına dözə-dözə bağrına daş basıb yeddi uşaq böyütmək bugünümüzün ən böyük möcüzəsidir...

Elmira xanım danşır, mən isə dinləyirəm.

“Qırğından öncə yoldaşım (Məmmədov Vaqif Şəmil oğlu) məni Ağdama qohumumgilə gətirmişdi. Vəziyyət çox pis idi, un, çörək tapa bilmirdik. Özü isə rayonumuzn indiki deputatı Elman Məmmədovla birlikdə fevralın 1-də Ağdama gəlmişdi, ordan da Yevlağa, Gəncəyə getmişdilər ki, çörək tapıb camaata paylasınlar. Faciədən öncə Xocalının başına 17-dən çox tank yığılıbmış. Qardaşım evə gəlib anama deyir ki, deyəsən, Xocalıya hücüm edəcəklər. O, evdə gizlətdiyi qumbaranı götürüb gedir. Faciə günü yoldaşımı Qara qaya deyilən yerdə ermənilər vurdular.

Martın 1-də yoldaşımın meyitini Ağdama məscidə gətirəndə İsmayıl onu görüb “Ata”, “Ata” deyib üstünə qaçır...”

...Qəhər ikimizi də boğur....

Elmira xanım deyir ki, qardaşının meyitini gətirməyə gedəndə o vaxt 9 aylıq körpə olan sonbeşiyi Sürəyyanı vertalyotda itirir. Vertalyot Ağdamda yox, Gəncədə yerə enir. Tərlan adlı Xocalıdan olan bir qadın görür ki, bir körpə uşaq yüklərin arasında ağlamaqdan çartlayır. Onu qucağına götürüb sakitləşdirir...

Atası qardaşının meyitini gətirmək üçün gedəndə ermənilər meyiti vermirlər. O, ayağından ayaqqabısını çıxarıb qardaşımın ayağına geyindirir, paltosunu cansız bədəninin üstünə sərir ki, üşüməsin.

“Atam növbəti dəfə meyitin dalınca gedəndə deyirlər ki, get 40 litr kerosin gətir meyiti verək. Atam kerosini  apardı, ancaq o namərdlər meyiti vermədilər...

Bir mənzərəni heç vaxt unutmaram. Atamla birlikdə qardaşımın meyitini gətirməyə gedəndə Qaraqaya deyilən yerdə 150 nəfərdən çox adamı öldürüb qalaq-qalaq biri-birinin üstünə yığmışdılar. Səkkiz-on yaşlarında bir qız uşağı isə onların içində qalıb qışqırırdı...”.

Sonra Ağdamda qalası olurlar. Faciə zamanı yaralanmış anası və bacısı xəstəxanaya yerləşdirilibmiş. Fevralın 28-də ermənilər xəstəxananı qrad atəşinə tuturlar. 100 yaxın yaralının 30-40 nəfəri özünü pəncərədən aşağı atır. Yenə də ölüm, qan-qada. Anası, bacısı sağ qalır.

Elmira xanım anasını Azərbaycanın Milli Qəhramanı Çingiz Mustafayevin sağaltdığını deyir. Deyir ki, anamı qan aparırdı və mən ora-bura vurnuxub həkim dalınca qaçırdım. Birdən o mənə yaxınlaşıb: “Nə olub, hara qaçırsan”,- dedi. Cavab verdim ki, anamı qan aparır.  Dedi ki, mən kömək edərəm. Axı o, operator idi. Sonradan bildim ki, həm də həkimdir...

  Ağdamdandan sonra Yevlaxda uşaq baxçasında məskunlaşırlar. Sonra dövlət başçımızın müvafiq sərəncamı ilə onlara da Yevlaxda mənzil verilir...

Bütün məcburi köçkünlər, o cümlədən xocalılar, həmçinin bir şəhid, polis ailəsi kimi onlar da ölkə rəhbəri cənab İlham Əliyevin və DİN rəhbərliyinin diqqət və qayğısından razılıqlarını ifadə edir, gözəl Qarabağımıza, Xocalıya, Şuşaya qayıdacaqları günün çox da uzaqda olmadığına ümidlərini itirmədiklərini, qələbə xəbərini eşidəcəkləri günün  arzusu ilə yaşadıqlarını bildirirlər.


Müəllifin digər yazıları

  1. Söyməyə, yoxsa gəzməyə qərib ölkə...
  2. Tanıyın!... O, Azərbaycan Polisidir...
  3. Tarix yazan, tarixdə qalan qəhrəmanlar…
  4. 100-ə nə qaldı...
  5. Əsrin faciəsi, qəhrəmanlıq tarixi...
  6. “Gül var Xocalıdan sonra açılmır...”
  7. Nakomaniya ilə mübarizədə KİV-lərin rolu
  8. Ünvanına yetişən məktublar...
  9. Azadlığa can vermişik...
  10. Xilaskar
  11. Bir ömrün qazancı: inam və etibar... (FOTO)
  12. Bu köç hara gedir?...
  13. Uğurlu yollarla irəli…
  14. Tarixə dönənlər...
  15. Biz onları unutmadıq... FOTO
  16. Sizinlə qürur duyuruq… FOTOLAR
  17. Vətəndaşın güvənc yeri
  18. Könül adamı...
  19. Nəyi təbliğ edirsiniz, heç düşündünüzmü? Nəşələnib hallanıram...
  20. Kitab oxuduğunuza görə sizə təşəkkür edirəm …
  21. Vətənin başladığı yerdə… FOTOLAR
  22. Polisi sevənlər və sevdirənlər... (FOTO)
  23. “Mən Azərbaycanlıyam” demək haqqı...
  24. Bu, xilaskar ömrüdür...
  25. Uşaqlar ölməsin....
  26. Polis övladları-onları siz də tanıyın (FOTOLAR)
  27. Polis-döyüşə hazır əsgər kimi ...
  28. Tarixin yaratdığı, tarix yaradan Şəxsiyyət
  29. Xilaskarlar… (FOTO)
  30. Yeni maşınlar təqdim edildi
  31. Xocalıdan başlanan xilaskarlıq... (FOTO)
  32. “Vicdanlı” başlıqlar...
  33. Pirallahı-uzaq və yaxın yaşıl ada…
  34. Vətənpərvər və sağlam gənclik üçün…
  35. Vətən üçün, xalq üçün və gələcək üçün...
  36. Onun rəngli dünyası... (FOTO)
  37. Ölümün ağ rəngi... (Fotolar)
  38. “Artıq gecdir” deməmək üçün...
  39. Azərbaycan qadını-Müqəddəs və zəhmətkeş ömür sahibi…
  40. Görüşə polislər gəlmişdilər...
  41. Polislər bu nəcib işdə birincidirlər
  42. Haqqı görə bilmək xoşbəxtliyi...
  43. Bəxtiyar olmaq...
  44. Əbədiyaşar…
  45. Etibar edənlər peşman olmur…
  46. Bir həsrət yazısı…
  47. Tələsin insanlar...
  48. Azadlıq rəngli Bayrağım!
  49. Sabahı bu gün düşünək...
  50. Çətin qazanılan şirin nemət-Azadlıq…
  51. Sabitlik adlı sərvətimiz…
  52. Bu, müəllim ömrüdür: cəfakeş, qayğıkeş və əzabkeş bir ömür...
  53. 90 yaşın işığında… - FOTO
  54. İtirdiklərimiz…
  55. Təhlükəsizliyimizi qoruyurlar-yerin altında da… - Fotolar
  56. Dağ İlməzli məktəbinin məzunları və müəllimləri
  57. Çörək satıb, çörək qazanan qadın...
  58. AĞLAMA
  59. Qəhrəman şəhər və AZADLIĞA gedən yol...
  60. 20 yanvar-Vətən tarixi...
  61. Zəlimxan Yaqub həyatdan köçdü dedilər...
  62. Həmrəyliyə gedən yollar
  63. “Yox deməyi bacaraq”!!!
  64. On iki il, bir ömürlük həsrətdi hey....
  65. Vətən üçün...
  66. Mirzə Fətəlinin uzaqgörənliyi və ya dərviş Parisi partlatdı
  67. “Küçə uşaqları”nın gələcəyi...
  68. Çəkdim ki, izim qala...
  69. Kim haqlıdır? və ya “görünən dağa nə bələdçi”...
  70. Gələcəyimizin sağlamlığı üçün...
  71. “Sevdiyin və seçdiyin peşədə uğur qazanmaq da Vətənə xidmətdir”…
  72. “Söz”dən sonra….
  73. Vətən daşı olmaq üçün... Foto
  74. Ölüm ömrün sonu deyil… Foto
  75. Sədaqətindən, cəsarətindən, qeyrətindən Sən güc aldın, Azərbaycan Polisi!
  76. Xalq, dövlət və bayraq üçün… Foto
  77. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  78. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  79. Sən yanmasan, mən yanmasam...
  80. Məşhur Azərbaycan polisi ilə bağlı daha ətraflı… Foto
  81. Sahibsiz köçün hekayəsi...
  82. Rahatllıq da bir xoşbəxtlikdir...
  83. “Kapitan Kataniya” və ya “Qara rus polkovniki”... Fotolar - Xüsusi olaraq Strategiya.az üçün
  84. Gələcək üçün, gənclik üçün...
  85. Andına sadiq Azərbaycan Polisi…
  86. Vətən unudulmur, Vətən unutmur… Foto
  87. Ümidləri doğrultmaq üçün...
  88. İyirmi beş il, iyirmi beş qərənfil...
  89. Bir “həmkarıma...
  90. Bayram günlərində də...
  91. Bu, elə bir bəladır ki...
  92. “Uğur olsun”, deyirik…
  93. Azərbaycan deyiləndə ayağa dur ki...
  94. Hər atılan daşa...
  95. O, həmişə bizimlədir
  96. Bir oğul var... - Fotolar
  97. Qayğı da var, nəzarət də
  98. Görüşməyək, qorxuram...
  99. Dərdin adı Xocalı...
  100. Eşitdikləri xəbərdən, gördükləri mənzərələrdən qan iyisi gəlir az qala
  101. Bayrağımızı ucaldanlar... -Fotolar
  102. Rənglər danışır, biz isə susuruq...
  103. Vətəndaş kömək umur, kömək görür...
  104. Arzu dolu ömür yolu... - Foto
  105. Kaş, yuxum çin olaydı...
  106. Belə bir oğul vardı... - Fotolar
  107. Belə “qəhrəmanlıq” olmur...
  108. Ağ qadın
  109. Peşəkarlıq, məsuliyyət və nizam-intizam uğurların açarıdır
  110. Yollara
  111. Azərbaycan Polisi-illərdən və nəsillərdən yadigar...
  112. Həsrətinə bir film çəkmək istəyirəm...
  113. Bir gözəl gəzirəm məni öldürə
  114. Ürək
  115. Bir məktub, bir ailənin sevinci...
  116. 23 ay-23 il...
  117. Qayıtma
  118. Qocalar
  119. Həsrət
  120. Məktub
  121. Bir ömrün yuxusu
  122. Ayrılıq ölüm deyil...
  123. Ehtiyac ölümdən qorxuludur...
  124. Atamın 55 yaşı...
  125. Vətənin dərdini sevənlər çəkir... - Fotolar
Şərh yaz




Enter Code*:

Son xəbərlər
DİN və din
17:38 23.05/2018
 
Xəbər başlıqları
24-05-2018
24.05.2018 Şabranda ev yanıb
24.05.2018 Neft ucuzlaşıb
23-05-2018
23.05.2018 DİN və din

Bütün xəbərlər

 
© 2012 Strategiya.az
Proqramlaşdırma: Encoder.Az
2.0273 san