14:47 22 Aprel 2014
6224 dəfə oxunub
Çap versiyası

İlk sevgisi daşa dəydikdən sonra sevməyi, ailə qurmağı özünə yaxın buraxmaq istəmirdi. Heç nəyə və heç kimə əyilməzliyin fəlsəfəsini özü yazmışdı. “Kasıb oğlandı”-demişdi sevdiyi qızın xalası. İnsanların vara, dövlətə əyilməyinin sirrini hələ anlaya bilməmişdi, zavallı. Uzun gecələrin saçından yapışıb göy üzünün qaranlıq pərdələrini aralayıb səhəri dirigözlü açardı beləcə.

“Ay bala, dərmanım qurtarıb, bu “Fillepsin” zəhrimarı beş ildi boğazıma bağlamışam, mən yazıq” - deyən anasının dərdi də bir tərəfdən ürəyindən buz baltası kimi asılmışdı.

İçində bir özü qalmışdı, bir də hamıdan çox istədiyi və qorxduğu Allahı.

“Ay Allah, məni niyə belə sınağa çəkirsən, mən bu qədərmi böyük günahların sahibiyəm. “O” məni belə atıb getdi, anamın xəstəliyi, usta adı ilə ona-buna mədəni nökərçilik eyləyən atamın gecələr iniltisi, əllərinin, ayaqlarının sızıltısı olan-qalan ürəyimi də yeyib, əridib. Axı mən yazıq deyiləmmi?

Allah da hər gecə onunla ulduz dilində, külək dilində və qaranlığın qorxu dilində danışardı. O, Allahla danışanda peyğəmbərlər kimi mağaralara yox, öz qəlbinin dərinliyinə çəkilərdi.

Sinif yoldaşlarından biri “sən korsan”- demişdi ona. O da iri, qaynar gözlərini göstərib: - mən səni özündən də böyük görürəm - deyib uğunmuşdu. “ Sən “onu” sevdiyin kimi “o” da səni sevir” - demişdi sinif yoldaşı.

Bəlkə də bütün Bakının xəbəri vardı ki, Özgür “onu” sevir. Bəs sinif yoldaşının dediyi “o” kimdir?  Bütün sinif qızlarını bir-bir xəyalında canlandırdı. “Onu” sevdiyinə görə elə bilirdi ki, onu heç kim sevmir, heç kimin ona qarşı hissi, duyğusu yoxdur. Bir labirintə düşmüşdü. Şirin, isti, lakin uzaq, əlçatmayan xatirələr labirintinə.

“O” qızın adını öyrəndi. Bəlkə də “o qız” heç xəyalının ucundan belə keçməmişdi. “O qız” doğurdanmı məni sevir, yəni o sevə bilirmi? Sonra öz-özünü danlamağa başladı. Əşi, mən də lap dəliyəm, elə bil məndən başqa heç kim sevginin, sevməyin dilini bilmir. Mənim kimi azdımı həsrətin qoynunda üşüyənlər. Ürəyində qınamışdı “o” qızı. Sevir, sevsin də, guya mənim kimi dəlini sevəndə ağıllanacaq.  

 

Ay məni gizli sevənlər,

Nəyim xoşunuza gəlib?

Mən kimi dəlini sevmək,

Hardan başınıza gəlib?

 

Ömür ağlı-qaralı ip,

Uzun, qısa Tanrı verib.

Günahınız cildə girib,

Bəlkə qarşınıza gəlib.

 

Gözüm yaşdan, könlüm ağrıdan, ürəyim dərddən başqa nə qazandı  ki, sevəndən sonra. Birdən elə bil ayılan kimi oldu. Allah, sən keç günahımdan. Sevinc də, kədər də Səndən gəlsə “uf” demərəm - dediyini yadına saldı. O, Allaha vəd vermişdi. Bir az düşündü. Sevmək mənə hamıya verilməyən şeyi verdi, ru¬huma dirək tapdım.

Bir anlıq başqa dünyadaydı. Özündən ixtiyarsız “Cəlili” üstündə oxuyurdu.

 

Mən bəxti qaradan sənə yar olmaz,

Ara ağ bəxtini, ara, tap, qadın.

Sən məni sevməklə günah eyləmə

Səni öldürəcək bu əzab qadın.

 

Ömrüm bircə anda qırılan tükdü,

Öz kölgəm özümə inan ki, yükdü.

Ürəyim min yerdən sökük-sökükdü.

Nəyimə gərəkdi iynə, sap qadın.

 

Həyatda hərənin öz alın yazısı olduğu kimi öz möhürü də olmalıdır. Özünü təsdiq möhürü. Bu möhürsüz şəxsiyyət bütövlüyü tamlığını itirə, zərrəciklərə bölünüb yox olar. Qasırğa qarşısına çıxan hər bir şeyi uçura, qıra və sındıra bilər.

Məncə, təkcə insandır ki, təbii fəlakətlərdən, əzizlərini itir-məsindən sınmır. Bəlkə bu fikrim kiminsə xoşuna gəlməz və ya bu obrazlı yanaşmanın ustündən “atdana” bilər. Lakin düşünəndə ki, ən böyük fəlakət insandır, onda susuruq...

Kisələrə odun doldurub “pravadniklərə” satdığını, atası ilə fəhləlik eyləyib palçıq qarışdırdıqdan sonra yorğunluğunu çıxart¬maq üçün Günəşlidə bir qayanın üstündə yatıb qaldığını, məzunu olduğu orta məktəbdə “ Ünsiyyət qurma bacarığı”ndan dərnək apardığını, dostun-tanışın xeyir işində “tamadalıq” elədiyini xəyalında top kimi atıb tuta-tuta Şəhriyar parkının içi ilə evə gəlirdi. Birdən “onu” gördü. İlk məhəbbətini yox, sinif yoldaşının dediyi “onu”. Hal-əhval tutdu və birdən “ona” elə yazığı gəldi ki, az qaldı ürəyi əriyib ayağının altına tökülsün. Mən səni belə əzablar içində qoya bilmərəm fikri beynini gəmirdi.

---- Sənə bir sual verim. Bu yolu mənimlə birlikdə gedə bilərsən?

---- Gedirik də, sonda gedib evə çatacağıq.

---- Yox, yəni həyat yolunu deyirəm, sən ki, filoloqsan?

---- ……

---- Hə, nə oldu?

---- Gedərəm.

Belə cəsarətli “gedərəm”ə ürəyində bərəkallah dedi.

Ölən bir kimsəni geri qaytarmaq mümkün olmadığı kimi keçmişi də geri qaytarmaq mümkün deyil. “Tarix təkrar olunur”, “keçmiş geri qayidir” fikirləri isə ağ yalandır və utopiyadan başqa bir şey deyil. Ömrümüzün hər keçən anı keçmiş olur bizim üçün. İnsana keçmişi yenidən görmək yox, xatirlamaq qalır.

---- Evdəkilərə de, ayın üçü bizimkilər sizə gələcək.

Yolboyu özünü dünyanın ən xoşbəxt adamı hiss etdi. Özü sevdiyinə qovuşmasa da kiminsə ona qovuşmasına nail olmuşdu. O, ürəyini məğlub etmişdi. Qoy heç olmasa “o” sevinsin. Onsuz da mənim sevinməyim kəpənək ömrüdür. Başıma elə nağıllar gəlib ki, Məlikməmməd onun yanında nağıldır.

Toyları oldu. Hamı kimi o da ata olmağın sevincli günlərini saymağa başladı. Yox, o hələ ata olmayacaqdı. “O” cərrahiyyə əməliyyatı olundu.

Hər şeyi həyatda olduğu kimi çılpaqlığı ilə yazanda şair, yazıçı mənə elə gəlir ki, oxucunun gözündən düşə bilər. Axı oxu¬cular da cürbəcürdü və hər yazının da öz öxucusu var. Heç kim təzə heç nə yazmır və heç kim də təzə heç nə oxumur. Bizlər bir zaman yazılanların - yerə-göyə, ruhumuza hopanların ya şəklini çəkirik, ya da ona oxşatmağa çalışırıq. Fikrimcə insanın hissi onun ağlından və elmindən güclüdür.

Təpədən dırnağa tərin içində idi. Çənəsi ağrıyırdı. Bütün gecəni başına gələnləri və yazmaq istədiyi mövzuları sayaqlamışdı. Pəncərəni açıb saatına baxdı. Hər yer qaranlıq idi. Elə bil ulduzları dənləmişdilər göyün üzündən. Telefonu “cükküldəyirdi”, deyəsən mesaj gəlmişdi  “on” dan, yəni yoldaşından.  Oxumağa başladı:

“Sən uşaq vaxtı altından keçmək istədiyim göy qurşağına bənzəyirsən. Nə qədər qaçıramsa çata bilmirəm. Bir gün ya mən yorulacam, ya da yağış kəsəcək”.

Nöqtələrin sonunu özü tamamladı: Yenə də sənin xoşladığın dəli küləklər əsəcək.

 


Müəllifin digər yazıları

  1. İNSAN ÜÇÜN, İNSAN KİMİ...
  2. Səfbəsəf düzüldük Vətən naminə!
  3. Altaylardan gələn Kişi...
  4. Söyməyə, yoxsa gəzməyə qərib ölkə...
  5. Tanıyın!... O, Azərbaycan Polisidir...
  6. Tarix yazan, tarixdə qalan qəhrəmanlar…
  7. 100-ə nə qaldı...
  8. Əsrin faciəsi, qəhrəmanlıq tarixi...
  9. “Gül var Xocalıdan sonra açılmır...”
  10. Nakomaniya ilə mübarizədə KİV-lərin rolu
  11. Ünvanına yetişən məktublar...
  12. Azadlığa can vermişik...
  13. Xilaskar
  14. Bir ömrün qazancı: inam və etibar... (FOTO)
  15. Bu köç hara gedir?...
  16. Uğurlu yollarla irəli…
  17. Tarixə dönənlər...
  18. Biz onları unutmadıq... FOTO
  19. Sizinlə qürur duyuruq… FOTOLAR
  20. Vətəndaşın güvənc yeri
  21. Könül adamı...
  22. Nəyi təbliğ edirsiniz, heç düşündünüzmü? Nəşələnib hallanıram...
  23. Kitab oxuduğunuza görə sizə təşəkkür edirəm …
  24. Vətənin başladığı yerdə… FOTOLAR
  25. Polisi sevənlər və sevdirənlər... (FOTO)
  26. “Mən Azərbaycanlıyam” demək haqqı...
  27. Bu, xilaskar ömrüdür...
  28. Uşaqlar ölməsin....
  29. Polis övladları-onları siz də tanıyın (FOTOLAR)
  30. Polis-döyüşə hazır əsgər kimi ...
  31. Tarixin yaratdığı, tarix yaradan Şəxsiyyət
  32. Xilaskarlar… (FOTO)
  33. Yeni maşınlar təqdim edildi
  34. Xocalıdan başlanan xilaskarlıq... (FOTO)
  35. “Vicdanlı” başlıqlar...
  36. Pirallahı-uzaq və yaxın yaşıl ada…
  37. Vətənpərvər və sağlam gənclik üçün…
  38. Vətən üçün, xalq üçün və gələcək üçün...
  39. Onun rəngli dünyası... (FOTO)
  40. Ölümün ağ rəngi... (Fotolar)
  41. “Artıq gecdir” deməmək üçün...
  42. Azərbaycan qadını-Müqəddəs və zəhmətkeş ömür sahibi…
  43. Görüşə polislər gəlmişdilər...
  44. Polislər bu nəcib işdə birincidirlər
  45. Haqqı görə bilmək xoşbəxtliyi...
  46. Bəxtiyar olmaq...
  47. Əbədiyaşar…
  48. Etibar edənlər peşman olmur…
  49. Bir həsrət yazısı…
  50. Tələsin insanlar...
  51. Azadlıq rəngli Bayrağım!
  52. Sabahı bu gün düşünək...
  53. Çətin qazanılan şirin nemət-Azadlıq…
  54. Sabitlik adlı sərvətimiz…
  55. Bu, müəllim ömrüdür: cəfakeş, qayğıkeş və əzabkeş bir ömür...
  56. 90 yaşın işığında… - FOTO
  57. İtirdiklərimiz…
  58. Təhlükəsizliyimizi qoruyurlar-yerin altında da… - Fotolar
  59. Dağ İlməzli məktəbinin məzunları və müəllimləri
  60. Çörək satıb, çörək qazanan qadın...
  61. AĞLAMA
  62. Qəhrəman şəhər və AZADLIĞA gedən yol...
  63. 20 yanvar-Vətən tarixi...
  64. Zəlimxan Yaqub həyatdan köçdü dedilər...
  65. Həmrəyliyə gedən yollar
  66. “Yox deməyi bacaraq”!!!
  67. On iki il, bir ömürlük həsrətdi hey....
  68. Vətən üçün...
  69. Mirzə Fətəlinin uzaqgörənliyi və ya dərviş Parisi partlatdı
  70. “Küçə uşaqları”nın gələcəyi...
  71. Çəkdim ki, izim qala...
  72. Kim haqlıdır? və ya “görünən dağa nə bələdçi”...
  73. Gələcəyimizin sağlamlığı üçün...
  74. “Sevdiyin və seçdiyin peşədə uğur qazanmaq da Vətənə xidmətdir”…
  75. “Söz”dən sonra….
  76. Vətən daşı olmaq üçün... Foto
  77. Ölüm ömrün sonu deyil… Foto
  78. Sədaqətindən, cəsarətindən, qeyrətindən Sən güc aldın, Azərbaycan Polisi!
  79. Xalq, dövlət və bayraq üçün… Foto
  80. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  81. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  82. Sən yanmasan, mən yanmasam...
  83. Məşhur Azərbaycan polisi ilə bağlı daha ətraflı… Foto
  84. Sahibsiz köçün hekayəsi...
  85. Rahatllıq da bir xoşbəxtlikdir...
  86. “Kapitan Kataniya” və ya “Qara rus polkovniki”... Fotolar - Xüsusi olaraq Strategiya.az üçün
  87. Gələcək üçün, gənclik üçün...
  88. Andına sadiq Azərbaycan Polisi…
  89. Vətən unudulmur, Vətən unutmur… Foto
  90. Ümidləri doğrultmaq üçün...
  91. İyirmi beş il, iyirmi beş qərənfil...
  92. Bir “həmkarıma...
  93. Bayram günlərində də...
  94. Bu, elə bir bəladır ki...
  95. “Uğur olsun”, deyirik…
  96. Azərbaycan deyiləndə ayağa dur ki...
  97. Hər atılan daşa...
  98. O, həmişə bizimlədir
  99. Bir oğul var... - Fotolar
  100. Qayğı da var, nəzarət də
  101. Görüşməyək, qorxuram...
  102. Dərdin adı Xocalı...
  103. Eşitdikləri xəbərdən, gördükləri mənzərələrdən qan iyisi gəlir az qala
  104. Bayrağımızı ucaldanlar... -Fotolar
  105. Rənglər danışır, biz isə susuruq...
  106. Vətəndaş kömək umur, kömək görür...
  107. Arzu dolu ömür yolu... - Foto
  108. Kaş, yuxum çin olaydı...
  109. Belə bir oğul vardı... - Fotolar
  110. Belə “qəhrəmanlıq” olmur...
  111. Ağ qadın
  112. Peşəkarlıq, məsuliyyət və nizam-intizam uğurların açarıdır
  113. Yollara
  114. Azərbaycan Polisi-illərdən və nəsillərdən yadigar...
  115. Həsrətinə bir film çəkmək istəyirəm...
  116. Bir gözəl gəzirəm məni öldürə
  117. Ürək
  118. Bir məktub, bir ailənin sevinci...
  119. 23 ay-23 il...
  120. Qayıtma
  121. Qocalar
  122. Həsrət
  123. Məktub
  124. Bir ömrün yuxusu
  125. Ayrılıq ölüm deyil...
  126. Ehtiyac ölümdən qorxuludur...
  127. Atamın 55 yaşı...
  128. Vətənin dərdini sevənlər çəkir... - Fotolar
Şərh yaz




Enter Code*:

Son xəbərlər
 
Xəbər başlıqları
16-08-2018
15-08-2018

Bütün xəbərlər

 
© 2012 Strategiya.az
Proqramlaşdırma: Encoder.Az
1.7444 san