15:22 19 Oktyabr 2016
3184 dəfə oxunub
Çap versiyası

Bütün dillərdə azadlıq sözü var. Hərdən elə düşünürəm ki, daim azadlıq axtarışında olan insan övladının bədəni onun ruhunun qəfəsidir yaranışdan. Azadlıq hər yerdə, suda, quruda, havada eyni ölçüdədir, yetər ki, ona görə biləsən, duya biləsən və onu istəyəsən. Yaradan dünyanı insanın azadlığı üçün yaradıb və yer kürəsi azad yaşamaq üçün hamıya, hər kəsə çatardı əgər bizlər onu tikanlı məftillərlə sərhədlərə bölməsəydik. İnsan öz azadlığının qənimidir.

Yaradan tərəfindən bizə bəxş olunan azadlığı bölmək üçün tarixdə adının üstündən sükutla keçdiyimiz iki böyük müharibəyə səbəb olmuşuq. Allah üçüncüdən qorusun…

Millət olaraq özümüzü anladığımız, keçdiyimiz tarixi yol bu gün miflərə, əfsanələrə dönən bir gündən, bu günə kimi hürr yaşamaq qanımıza işləyib, ruhumuza hopub. Ancaq zaman-zaman başımızdan əsən qara yellər bu şirin neməti də bizə çox gördü. Genimizə, qanımıza elə daraşdılar ki, sanki hər hansı bir beyin mərkəzində əvvəlcədən hazırlanmış proqram əsasında dünyanı lərzəyə salacaq düşməni məhv etmək istəyirlər. Bəli, elə onların fikri bizləri məhv etmək idi. Çünki var oluşumuzu, hardan-hara gəlib getdiyimizi, elə tanrı məqamındakı ucalığımızı da yaxşı bilirdilər. Bilirdilər ki, biz dünyanın xilaskarları ola bilərik. Biz insanlara haqqı-azadlığı, hürr yaşamağı öyrədə bilərik. Dünən olduğu kimi bu gün də insan övladının ölümünə bais olanlar ədalətimizə sığınanları necə insansevərliklə bağrımıza basdığımızı görüb daha qara, daha çirkin yollara əl atdılar. İnsan insandan soyudu. Ayaq üstə gəzən dəmir parçaları dolaşdı yer üzündə.

Qanı-qandan, canı-candan ayırmağın ustası olanların təbliğat maşını var gücü ilə işləsə də min illiklərdən yol gələn işıq selinin qarşısını kəsməkdə aciz idi. Azadlığın işığı sönmür fikrinə ömürlərini həsr edənlər yaradılışdan boy verən oyanışın ilk qığılcımlarını görürdülər, hiss edirdilər…

Olanları sadalamaqla “Keçənə güzəşt deyərlər” yaramızı qanatmaq istəmirəm. O yara-Gülüstandı, Türkmənçaydı, elə bu gün də qan verir…

Bütün türk dünyasında və Şərqdə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti adında bir günəş doğdu. Yenə də dostlar sevindilər, düşmənlər isə..

Düşmənlər isə dinc dayanmadılar. Soyu-kökü bəlli bir millətin tarixi böyüklüyünə qayıdışa bir addımlıq yol idi yaradılmış yeni dövlət. Sərvəti ilə təkcə özünü yox, bütün qandaşlarını, yurddaşlarını da ağ günə, işıqlı sabahlara çıxarda,

yurda qul, yurda oğul övladlarının uzaqgörənliyi, vətənpərvərliyi və qorxmazlığı onu tezliklə ucalara qaldıra bilərdi. Qarşısı alınmalıydı, dayaqları çökdürülməliydi. İçimizdəki fitilləri yandırmaq üçün dağıdıcı siyasətin düyməsi basıldı. Parçalamağı, yağmalamağı, özündən güclülərin qoltuğuna sığınmağı “böyüklərindən” öyrənmişlər üçün məhv etmək, kimisə, nəyisə yerindəcə boğmaq elə də çətin deyildi…

23 ay…

O dövrü bir anlıq da olsun gözlərinin önündən keçirəndə damarında qanın necə donduğunu, özündən xəbərsiz yumruqlarının necə düyünləndiyini hiss edirsən. Canına üşütmə düşür. Gülləyə qənaət etmək üçün düşünən başları yan-yana düzüb nişan alanların tətik çəkən əllərini xəyalında qırıq-qırıq, doğram-doğram, xıncım-xıncım edirsən. Biz nələr yaşamadıq, bizə nələr yaşatmadılar…

Günəşdən nur əmən dənizgözlü, bir millətin, bir dövlətin var olduğunu rənglərində ehtiva edən bayrağımızın enməyini Allah bizə bir daha göstərməsin...

Düz yetmiş il unutdurmağa çalışdılar. Düz yetmiş il əzməyə, bütövlüyümüzü parçalamağa çalışdılar. Ana dilmizdə səslənən türkülərə, şərqilərə qoyulan yasaqlara ah çəkdik, ağı yaladıq.

Xəzər kimi, Qara dəniz kimi çırpındıq. Yenə də lütfünü bizdən əsirgəmədi Yaradan. Yenə bir günəş doğdu içimizdən. Heydər günəşi. Soyunu-kökünü, kimliyini bilən, millətinə sevdalı bir oğul çətinliklərdən, qaranlıqlardan keçə-keçə bu günümzə doğru yol almağa başladı. Uzaqgörənliyi, qətiyyəti, bütün varlığı ilə işinə, peşəsinə can yandırmağı onu ucaltdı. Quyu qazanları da çoxaldı, gölgəsini qılınclayanları da. Amma Haqqın nidası, elin sədası qorudu onu. Hər şeydən xəbardar idi. Bilirdi ki, əzizlərinin, doğmalarının və ən nəhayət millətinin qanına susayanlar hər addımda onu yıxmaq, ona qara yaxmaq istəyirlər. Gəlişi çox möhtəşəm oldu. Adı kölgədə qalan Azərbaycan tezliklə bütün sahələrdə göz qamaşdırdı. Əldə olunan uğurlar təkcə onun deyil, bütün millətinin adı ilə bağlı idi. Zaman xeyrimizə işləyirdi. Dediyi fikirləri, qaldırdığı məsələləri SSRİ rəhbərliyi dözümlə qarşlayırdı. Çünki çəki-düzən verdiyi, siyasi proseslərə deyil, iqtisadi yüksəlişlərə təkan verəcək hər bir fikrinin sahibi idi.

Və zaman gəldi. Bəlkə də o dövrdə SSRİ tərkibində olan heç bir dövlətin rəhbəri ürək eləyib bu addımı atmazdı. Ancaq bunu O etdi.

Heydər Əliyev respublikanın rəhbəri kimi parlamentin gücündən məharətlə istifadə edərək xalqın milli-mənəvi sərvətlərinin qorunub saxlanması və inkişafı üçün Azərbaycan dilinə dövlət dili statusunun verilməsi məsələsini

gündəmə gətirdi. IX çağırış Azərbaycan SSR Ali Sovetinin VII növbədənkənar sessiyasında, 1978-ci il aprelin 21-də Azərbaycanın yeni Konstitusiyası qəbul edildi. Yeni Konstitusiyada respublika üçün ən əhəmiyyətlisi Azərbaycan dilinin dövlət dili elan olunması haqqında 73-cü maddənin qəbulu idi. O vaxtlar Sovet ideologiyası insanların yeni tarixi birliyi olan Sovet xalqının yaranmasını bəyan etmişdi. Bununla əlaqədar SSRİ məkanında rus dili hökmran dil kimi təbliğ edilirdi. Belə bir şəraitdə, yalnız Heydər Əliyevin yenilməz iradəsi sayəsində 73-cü maddənin qəbulu mümkün oldu. Çox gərgin keçən müzakirələrdə Heydər Əliyev Sovet İttifaqının o dövrkü rəhbərliyini bu müddəanın saxlanmasına inandıra bildi. Bu ulu öndərin uzaqgörənliyi idi…

Əsarətə ilk töhfəmiz dilimiz oldu. Bəlkə də obrazlı yanaşmadı, o zaman erməniləşmiş Bakıda rus və erməni dili ayaq açıb yeriyirdi. Bölgələrdən gələn soydaşlarımıza isə ana dilində danışdıqlarına görə yanaşma o dövrün insanlarına yaxşı bəllidir.

Əsarət zəncirinin həlqələri qopduqca, insanların azadlıq istəyi bir kəndi, bir şəhəri deyil, artıq respublikaları əhatə edirdi. Rəhbərlik özünü itirmişdi. Azadlıq havasına qol qaldıranları susdurmaq üçün bircə yol vardı: qan tökmək.

Bax elə tökülən qanlar torpağa hopduqca hər yerdən azadlıq göyərməyə başladı. Açan gül də, daşı dəlib çıxan ot da vaxtilə azadlıq deyib canlarının fəda edənlərin son nəfəsi kimi dilə gəldi. İnsan selinin qarşısını heç kim, heç nə kəsə bilmədi.

Tarixi sadalamaq istəmirəm. 1993-cü ildən, Qurtuluş günündən bu günə kimi Azərbaycanın qazandığı uğurların, inkişafının hər birimiz şahidiyik. Ən ümdəsi, müstəqilik, azadıq. Bayrağımız isə dünyanın hər bir nöqtəsindən görünür…


Müəllifin digər yazıları

  1. Altaylardan gələn Kişi...
  2. Söyməyə, yoxsa gəzməyə qərib ölkə...
  3. Tanıyın!... O, Azərbaycan Polisidir...
  4. Tarix yazan, tarixdə qalan qəhrəmanlar…
  5. 100-ə nə qaldı...
  6. Əsrin faciəsi, qəhrəmanlıq tarixi...
  7. “Gül var Xocalıdan sonra açılmır...”
  8. Nakomaniya ilə mübarizədə KİV-lərin rolu
  9. Ünvanına yetişən məktublar...
  10. Azadlığa can vermişik...
  11. Xilaskar
  12. Bir ömrün qazancı: inam və etibar... (FOTO)
  13. Bu köç hara gedir?...
  14. Uğurlu yollarla irəli…
  15. Tarixə dönənlər...
  16. Biz onları unutmadıq... FOTO
  17. Sizinlə qürur duyuruq… FOTOLAR
  18. Vətəndaşın güvənc yeri
  19. Könül adamı...
  20. Nəyi təbliğ edirsiniz, heç düşündünüzmü? Nəşələnib hallanıram...
  21. Kitab oxuduğunuza görə sizə təşəkkür edirəm …
  22. Vətənin başladığı yerdə… FOTOLAR
  23. Polisi sevənlər və sevdirənlər... (FOTO)
  24. “Mən Azərbaycanlıyam” demək haqqı...
  25. Bu, xilaskar ömrüdür...
  26. Uşaqlar ölməsin....
  27. Polis övladları-onları siz də tanıyın (FOTOLAR)
  28. Polis-döyüşə hazır əsgər kimi ...
  29. Tarixin yaratdığı, tarix yaradan Şəxsiyyət
  30. Xilaskarlar… (FOTO)
  31. Yeni maşınlar təqdim edildi
  32. Xocalıdan başlanan xilaskarlıq... (FOTO)
  33. “Vicdanlı” başlıqlar...
  34. Pirallahı-uzaq və yaxın yaşıl ada…
  35. Vətənpərvər və sağlam gənclik üçün…
  36. Vətən üçün, xalq üçün və gələcək üçün...
  37. Onun rəngli dünyası... (FOTO)
  38. Ölümün ağ rəngi... (Fotolar)
  39. “Artıq gecdir” deməmək üçün...
  40. Azərbaycan qadını-Müqəddəs və zəhmətkeş ömür sahibi…
  41. Görüşə polislər gəlmişdilər...
  42. Polislər bu nəcib işdə birincidirlər
  43. Haqqı görə bilmək xoşbəxtliyi...
  44. Bəxtiyar olmaq...
  45. Əbədiyaşar…
  46. Etibar edənlər peşman olmur…
  47. Bir həsrət yazısı…
  48. Tələsin insanlar...
  49. Azadlıq rəngli Bayrağım!
  50. Sabahı bu gün düşünək...
  51. Çətin qazanılan şirin nemət-Azadlıq…
  52. Sabitlik adlı sərvətimiz…
  53. Bu, müəllim ömrüdür: cəfakeş, qayğıkeş və əzabkeş bir ömür...
  54. 90 yaşın işığında… - FOTO
  55. İtirdiklərimiz…
  56. Təhlükəsizliyimizi qoruyurlar-yerin altında da… - Fotolar
  57. Dağ İlməzli məktəbinin məzunları və müəllimləri
  58. Çörək satıb, çörək qazanan qadın...
  59. AĞLAMA
  60. Qəhrəman şəhər və AZADLIĞA gedən yol...
  61. 20 yanvar-Vətən tarixi...
  62. Zəlimxan Yaqub həyatdan köçdü dedilər...
  63. Həmrəyliyə gedən yollar
  64. “Yox deməyi bacaraq”!!!
  65. On iki il, bir ömürlük həsrətdi hey....
  66. Vətən üçün...
  67. Mirzə Fətəlinin uzaqgörənliyi və ya dərviş Parisi partlatdı
  68. “Küçə uşaqları”nın gələcəyi...
  69. Çəkdim ki, izim qala...
  70. Kim haqlıdır? və ya “görünən dağa nə bələdçi”...
  71. Gələcəyimizin sağlamlığı üçün...
  72. “Sevdiyin və seçdiyin peşədə uğur qazanmaq da Vətənə xidmətdir”…
  73. “Söz”dən sonra….
  74. Vətən daşı olmaq üçün... Foto
  75. Ölüm ömrün sonu deyil… Foto
  76. Sədaqətindən, cəsarətindən, qeyrətindən Sən güc aldın, Azərbaycan Polisi!
  77. Xalq, dövlət və bayraq üçün… Foto
  78. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  79. İdman və gənclik bayramına hazırıq-peşəkarlığımızla və məsuliyyətimizlə…
  80. Sən yanmasan, mən yanmasam...
  81. Məşhur Azərbaycan polisi ilə bağlı daha ətraflı… Foto
  82. Sahibsiz köçün hekayəsi...
  83. Rahatllıq da bir xoşbəxtlikdir...
  84. “Kapitan Kataniya” və ya “Qara rus polkovniki”... Fotolar - Xüsusi olaraq Strategiya.az üçün
  85. Gələcək üçün, gənclik üçün...
  86. Andına sadiq Azərbaycan Polisi…
  87. Vətən unudulmur, Vətən unutmur… Foto
  88. Ümidləri doğrultmaq üçün...
  89. İyirmi beş il, iyirmi beş qərənfil...
  90. Bir “həmkarıma...
  91. Bayram günlərində də...
  92. Bu, elə bir bəladır ki...
  93. “Uğur olsun”, deyirik…
  94. Azərbaycan deyiləndə ayağa dur ki...
  95. Hər atılan daşa...
  96. O, həmişə bizimlədir
  97. Bir oğul var... - Fotolar
  98. Qayğı da var, nəzarət də
  99. Görüşməyək, qorxuram...
  100. Dərdin adı Xocalı...
  101. Eşitdikləri xəbərdən, gördükləri mənzərələrdən qan iyisi gəlir az qala
  102. Bayrağımızı ucaldanlar... -Fotolar
  103. Rənglər danışır, biz isə susuruq...
  104. Vətəndaş kömək umur, kömək görür...
  105. Arzu dolu ömür yolu... - Foto
  106. Kaş, yuxum çin olaydı...
  107. Belə bir oğul vardı... - Fotolar
  108. Belə “qəhrəmanlıq” olmur...
  109. Ağ qadın
  110. Peşəkarlıq, məsuliyyət və nizam-intizam uğurların açarıdır
  111. Yollara
  112. Azərbaycan Polisi-illərdən və nəsillərdən yadigar...
  113. Həsrətinə bir film çəkmək istəyirəm...
  114. Bir gözəl gəzirəm məni öldürə
  115. Ürək
  116. Bir məktub, bir ailənin sevinci...
  117. 23 ay-23 il...
  118. Qayıtma
  119. Qocalar
  120. Həsrət
  121. Məktub
  122. Bir ömrün yuxusu
  123. Ayrılıq ölüm deyil...
  124. Ehtiyac ölümdən qorxuludur...
  125. Atamın 55 yaşı...
  126. Vətənin dərdini sevənlər çəkir... - Fotolar
Şərh yaz




Enter Code*:

Son xəbərlər
“Canlı oyuncaq”
08:36 12.06/2018
Həyatın tablosu
08:32 08.06/2018
Altaylardan gələn Kişi...
08:24 06.06/2018
 
Xəbər başlıqları
21-06-2018
20-06-2018
20.06.2018 Yay gəlir...
20.06.2018 Neft bahalaşıb
20.06.2018 Həbs edildi
19-06-2018

Bütün xəbərlər

 
© 2012 Strategiya.az
Proqramlaşdırma: Encoder.Az
1.9823 san